Nin tanto nin tampouco

A teoría é aínda hoxe a base de calquera curso. Queiramos ou non temos que contar con guías que se lle deben facilitar ao alumnado. Da mesma maneira, os exercicios prácticos e as dinámicas de grupo axudan a que os alumnos desconxestionen a mente ao tempo que continúa a aprendizaxe.

Pódese pensar que un curso maiormente práctico é máis atractivo. Tamén se pode crer que o traballo en grupo é máis enriquecedor que o traballo individual. A experiencia deste curso indica que estas crenzas hai que matizalas. Porque nin todo pode ser teoría, nin todo pode ser práctica, nin todo pode ser traballo en equipo, nin todo pode ser traballo individual.

A ver quen nos pode dar a fórmula da dosificación ideal para que sempre se manteña a motivación. Tamén serven que nos deades algúns consellos para saber cando estamos a piques de saturar o alumnado e, en consecuencia, de provocar un motín na aula.

O formador: nace ou faise?

Todos nos lembramos dese docente (ou máis ben docentes) cos que nos atopamos no colexio, no instituto, e máis tarde na universidade. Refírome a aqueles que se caracterizan por unha escasa ou nula motivación, e interese polo bon desenvolvemento da súa profesión e, incluso me atrevería a aventurar, un pequeno desprecio cara ós seus alumnos.  

Aínda que, para ser xustos, tamén debemos recordar a aqueles (os menos, pero "habelos hainos"), que amosan interese, motivación, e que realmente son profesores na aula e formadores na vida. Estes son os que permanecen, e ó que debemos aspirar nós como formadores: aquí comenza o camiño.